ماه کولی

نمی دونم

2008-08-04T04:51:00.000-07:00

چرا دیگه اینجا نمی نویسم؟

یکی داره له ام می کنه

2008-04-05T03:26:00.000-07:00

حسابی داغونم. امروز بابا رفت ارژنگ رو دید. گفت حالش خیلی بده. دل بابا برام سوخته بود. صداش نرم و سوزناک شده بود. گفت اگه تو دره می افتادی ماشین این طوری نمی شد. حالا خدا رحم کرده پاهات طوری نشده. یا سرت. ارژنگ اسم ماشینمه. بابا گفت اسماعیلی (مکانیک ) گفته بیست روز طول می کشه تا درست شه، تازه اگه بیست روزه درستش کنه عالیه. اون ابله به من گفته بود تا قبل از عید درست می شه اگه کارشناسای بیمه برای بازدید برن. یعنی قول داده بود یه هفته ای درستش کنه

از صبح دارم به خودم فحش می دم. بیشترین فحشی که خوردم الاغ و خر بوده. ولی یکی داره تو سرم میوو میووو می کنه. یکی داره فشارم می ده. مچاله ام می کنه. صدای تصادف در می آره. نمی دوونم چِم شده. دلم مثل سگ واسه ی ارژنگ تنگ شده. خدایا من چقدر بدم. چرا با ارژنگم این کارو کردم. نمی توونم خودم رو ببخشم

..

2008-03-16T19:04:00.000-07:00

گوش هایتان را تیز کنید. کسی سکوت کرده است. اینجا صحبت از هیچ زر زدنی نیست. نه زر زدنی، نه تکان دادن لبی

بادباد

2008-03-05T15:12:00.000-08:00

ضربه بزن
انگشت هایم را بکن
کورم کن
بادبادک کاغذی ام

...

2008-02-28T16:32:00.000-08:00

... ایستاده ام و
حس خوبی است
بعد از
تحمل این همه سرما

عاشقانه

2008-02-14T11:57:00.000-08:00

چقدر خوب است
که صبح بیدار شوی
به تنهایی
و مجبور نباشی به کسی بگویی
دوست اش داری
وقتی دوست اش نداری
دیگر

ریچارد براتیگان

اجرا

2008-01-20T14:30:00.000-08:00

حس گرفته ام
حس گرفته ام و تمرین می کنم
باید نقشم را خوب پیاده کنم
کلنجار می روم
می روم و می آیم
دور سن می پیچم
حس گرفتن ... اوه
باید مناسب صحنه باشم
یک صورتک؟
نه نه
یک من دیگر
برای مناسب بودن
کافی است؟
پیاده می شوم

...

2008-01-19T03:55:00.000-08:00

صداهایی می شنوم . صداهایی که کسی نمی شنود. صداهایی که فقط مال من است. مثل صبح روز جمعه ، درست وقتی که همه خواب اند، از خواب بیدار شوی و یک پرنده ببینی ؛ بی خیال ، خال آسمان

آه

2008-01-17T02:10:00.000-08:00

:( حوری ی ی

چی بگم بهت ؟

... جواب همه ی حرف های من سکوته

مهمان سیاه

2008-01-14T19:40:00.000-08:00

مهمان ها می آیند و می روند . می خندند ، می گریند ، تاسف می خورند. به عکس روی ترمه نگاه می کنند ، وسط شمع ها . تسلیت می گویند و امیدوار ملاقاتمان در روزهای شادی اند. می گویند می خواهند عروسی من بیایند. مرا به مادرم سفارش می کنند که بی حساب و کتاب کاری نکند یا به بادم ندهد. با صدای قرآنی که پخش می شود سر تکان می دهند ، حلوا می خورند یعنی دارند افسوس می خورند . از سرما می گویند. خودشان را لابه لای پالتوهای پوست و چرم مشکی می پیچند و خداحافظ ، غم آخرتان باشد ، بقای عمر شما ، خیلی زن مهربانی بود ، چقدر دلسوز بود . بود ؟ حالا چی؟

نمی بینمش . نیست ؟ می دانم که نمی بینمش؟

کِی

2008-01-09T02:20:00.000-08:00

گونه های قشنگش را کِی ببوسم
کِی زنگ می زند حالم را بپرسد
هروقت

موهاش را باید کوتاه کنم
ببرمش حمام
. لباس هاش را بپوشانم

، خسته بشود ، غصه بخورد
همیشه

باید سیگار بکشد
. من ، یواشکی

کِی خشک می شود بغلش کنم
بوش کنم

:(( حوری ی ی ی ی ی ی

2008-01-07T01:05:00.000-08:00

رفت . مامان بزرگ کوچولوم تو برفا رفت

:((

سوت یک

2007-12-27T03:56:00.000-08:00

برای سوت زدن دو چیز لازم است . لب کوچک داشتن و دل کوچک داشتن . باد میان لب و دل جا به جا می شود

س ی ا ه

2007-12-22T12:15:00.000-08:00

سفید بود
خوردمش
خوردمش
ترسیدم
نباید کسی می بود
لرزیدم
خواب شدم
خواب شدم
تلو خوردم
رفتم
تلو خوردم
رفتم

گره

2007-11-26T21:45:00.000-08:00

فکر کرد
بنفش و قرمز و سپید شد
قلب احمق من
و مچاله توی دستهام

کلید بیاورید
آیا گره های وهم باز شدنی است؟

زمین

2007-11-01T23:10:00.000-07:00

می پلکید چشم زمین
باز و بسته
بسته
بسته
خواب بود و
خدا در اندیشه اش
خیره
می رفتید روح زمین
بالا
بال و بال
خدا پشت عینکش
سیگار می کشید
خیره
خیره

...

2007-09-28T01:16:00.000-07:00

حال در افکار خفه شو
آنچنان که در هواي خوب نفس مي کشي
...

امیر شیخ زاده

پائیز

2007-09-23T01:00:00.000-07:00

و حرف های مرا پائیز با هزار ابر و باد خواهد گفت، به هزار روح و تن

...

تفکر: نقطه، خط، نقطه؟

2007-09-19T20:45:00.000-07:00

دست در دست های جانی
پا مضطرب
و گام ها
روی سه راه مبهم

در افقی حدود سه ثانیه
من
نیاز

گناه
من

2007-09-11T02:30:00.000-07:00

مرثیه ای برای نویسنده

2007-09-08T01:10:00.000-07:00

زمان هم سو با باد
همسو با ناتوانی پاهای کودک
می لرزد
نادان
نفس بکش
قلب خواننده ضعیف است
نویسنده تشنه است
( لحظه ای برای زنده ماندن نیست)

پائیز صبورانه عریان می شود
و دست های تو
در ذهن بی گناه من
می روید
هرزه گرد نادان
با چشم های تلخ
برای مرگی ساکت و رمزآلوده
و نویسنده ی غمگین شعر ها
معبدی بساز

تن ها

2007-08-30T00:16:00.000-07:00

کلید آلتت
آلتت
قفل
کلید
و حرف زاده شد
فک
تکان خوردن
دست
شانه ها
شروع و تمام شدن

و شکست در

از قسمت سوراخ

عبور

2007-08-24T00:50:00.000-07:00

سنگریزه
آب
ناظری که می گذرد
و ساعت
روی دوازده دست کوتاه ِ بی صدا
بی حرکت
یک روز
دو روز
و چیزی نمانده به رفتن
شاعر
تنها ست
می ماند و
نمی داند
و ناظر
دختر کوچک افغانی
روی پل
غریق تیک و تاک ساعت
ساعت ها ست

شنیدن یا تنهایی

2007-08-11T03:25:00.000-07:00

خندید
نه برای اینکه خندیده باشد
قدم زد
جلو و
عقب رفت
به چیزی شک داشت
جلو ، جلو
و عقب ، عقب رفت
خطوط منتهی به افق در هم لغزید
یکی شد
کسی لکه ای نبود

سکون

2007-08-05T23:50:00.000-07:00

پشت چراغ قرمز
ساعت ها
سال ها
اسمی نبود
چیزی برای نامیده شدن
رنگی
خنده ای
درخشیدنی
یا پرنده ای برای دیدن
که روز ها می گذرد
سرخ و برازنده
تنها
همچون تب
برای ما یا بیمار

دنیا شده بود

من و این روزها

2007-07-30T16:25:00.000-07:00

چند وقتی است هیچ کافه ای نرفته ام . دل کافه ها برای من و دل من برای آن ها تنگ شده . توی کافه وقتی آسوده می نشستم فکر می کردم به کارهایی که باید روزی بکنم . حالا مشغول کارم و دلم آسودگی ، کتاب و لمیدن می خواهد . دلم می خواهد به سیگار کشیدن دختر ها نگاه کنم و چشم های شنوای زی زی
تا شب هامون توی خانه تنها ست . من سر کار به آدم ها لبخند می زنم . هامون زیر کتابخانه ام خواب است . توی خواب جیشش در می رود . من آدم بدی هستم

بی صبری

2007-07-29T13:40:00.000-07:00

صبر نمی کنیم
برای هیچ کس
هیچ وقت
هیچ جا
به هیچ وجه
سیگار می کشیم
زنده گی را می بلعیم
پوف ؛ لذت
وظیفه مان چنین است

فتوبلاگ جدید ماه کولی

2007-07-29T13:23:00.000-07:00

مرا ببینید در فتوبلاگ جدیدم . از این به بعد ماه کولی هم به روز خواهد شد
(:

سکوت

2007-07-17T00:20:00.000-07:00

بین دروغ محض و چیزی که واقعیت دارد فاصله ای نیست. حتی اگر به قدرت چشم ها ، راستگو بودن شان ، چیزی که در گذشته بوده و تکرار شده یا اصلن ادراک خودت، اعتقاد داشته باشی . دروغ همان تصویر واقعیت است با بیانی هنرمندانه تر. و بزرگترین آثار هنری وقتی خلق می شوند که بدون قصد یا نیتی خاص و تعیین شده باشند
بلند می شویم ، می نشینیم ، به هم نگاه می کنیم ، با هم هستیم و کنار هم می خوابیم . اینکه به یک زبان با هم سخن می گوییم ، گفتار هم را می فهمیم و معنی نشانه ها و نماد ها را می دانیم دلیل بر شناختن واقعیت هم نیست . چیزی که من می بینم و روایت می کنم با دید تو و روایتت خیلی زیاد فاصله دارد . باید فاصله ها را بشناسیم یا اشتراکات ملموس و قابل پیش بینی را دوست داشته باشیم؟
چیزی که مسلم است تنها بودن ما ست . تلخ تر ، هولناک تر ، فریبنده تر و مرگ زا تر از هر واقعیتی . چیزی که باعث می شود دم دستی ترین دروغ ها را هم به شدت باور کنیم

تاب ستان

2007-07-15T08:25:00.000-07:00

قرار است چیز های تازه بنوشیم
تعلیق
گرمای مدام
و عرق
ریختن
در تابستانی
که چهره ی عشاق
جز هلال اکی
پیدا نیست

رفتن

2007-07-13T13:50:00.000-07:00

نترس لیلا. نترس. تنهایی ترس ندارد. چشم هایت را ببند. از بین این چراغ های سبز یا آبی، قرمز یا صورتی یکی را انتخاب کن. برو سمتش. بجنگ و فتحش کن. جا نزن، اشک نریز، ویران نشو لیلا. قوی باش
مرد خوبی باش لیلا

کوندرا

2007-07-03T01:45:00.000-07:00

آه، خانم ها و آقایان، آدمی که نمی تواند هیچ کس و هیچ چیز را جدی بگیرد زندگی غم انگیزی دارد

عشق های خنده دار/ میلان کوندرا

جوهر ندارد

2007-07-02T19:10:00.000-07:00

مثل کسی که ایدز گرفته باشد
مبتلا شده ام
گفته ام چند روز پیش
در جایی
که چیزی نگویید از من
لطفن درنگ کنید
میکروفن ها خاموش
- درنگ یعنی چی؟-
آنها به خدا پشت کرده اند
به من
زیبایی
پشت دست شان را داغ
نخ نخ ، پف پف ، آتش به آتش ، سیگار کشیده اند
کمی دیوانه وار
تا فراموش کنند قضیه ی مرگ زود و نا بهنگام مرا
که مبتلا می میرد
به زودی
مرگ تشنه را سیراب می کند
به زودی

مثل دستی جلوتر از خودش
-کجا می رود؟-
سکوتش
چیزی نمی نویسد
جوهر ندارد

بی پرده

2007-06-20T19:30:00.000-07:00

در حال یخ جویدن و گوش دادن به موسیقی ام. هیچ چیز در این لحظه لذت بخش تر از این ها نیست. شادم، برای بودن یخ و موسیقی

روی زمین اتاقم نشسته ام. به بالا نگاه می کنم. جایی که می خوابم، درس می خوانم یا کار می کنم. همه بالاتر از زمین و در ساعاتی خاص. می گذارم ثانیه ها با خیال آسوده از کنارم بگذرند. درد، رنج، غم، میل به مردن، ناتوان از لمس زیری ترین لایه های زندگی اند. گرچه شاید احساساتی عمیق باشند

سنگفرش پیاده رو، خطوط سفید برای عبور از خیابان، چمن های پارک، زمین خاکی گورستان و زمین سرد اتاق. نشستن، خوابیدن، قدم زدن و پخش شدن روی این ها ما را با زمین یکی می کند. نزدیکی به زمین آرام کننده ترین چیز دنیاست

در حال حفر گوری هستم. ثانیه ها را برای خوابیدن و فکر کردن در آن سپری می کنم. و خاک شنوا ترین نوع زمین است

توت

2007-06-18T18:10:00.000-07:00

هم بازی توت ها شده ام
بعضی دانه ها شان سفید است و لاغر
بیا بگیر
دستم دراز است تا
آن سوی کوه ها
(بزن توی آب دریا بخور)
دانه های بعضی کمی قهوه ای
ورم کرده از شیرینی
ریش هم دارند
ریشو
( لبخند می زند )
چه بامزه
یعنی مال من اند
(یعنی می خورد شان)
زلزله

فرناندو پسوا

2007-06-16T21:10:00.000-07:00

،روشن است که خسته ام
.زیرا آدمیان در جایی باید خسته شوند
: از چه خسته ام، نمی دانم

دانستنش به هیچ رو به کارم نیاید

.زیرا خستگی همان است که هست

سوزش زخم همان است که هست
و آن را با سببش کاری نیست
،آری خسته ام
و به نرمی لبخند می زنم
-بر خستگی که فقط همین است

در تن آرزویی برای خواب
در روح تمنایی برای نیندیشیدن
...

فرناندو پسوا/ ترجمه یوسف اباذری

؟

2007-06-15T00:05:00.001-07:00

می روم. می آیم. فکر می کنم. دنیای ما یک چیز کم دارد. عاشق ها یا معشوق ها ؟

فیلمی در همه ژانر

2007-06-13T11:30:00.000-07:00

بعضی وقت ها فکر می کنم دنیا یک چیزی است هولناک تر از هر فیلم ترسناکی. و پسر ها هولناک تر از هر دراکولا، غول یا قاتلی . بعضی وقت ها می فهمم ماجراهای دنیا، با همه ی چیز هایی که دیده ام و ترسیده ام، زیادی غیر واقعی است. می شود به همه اش خندید. به اینجا که رسیدم همه چیز خاموش و سیاه است و در نقطه ی آخر. به این فکر می کنم که من هیچ وقت از هیچ چیز، نمی ترسم. چیزی نیست. و بی نهایت راه از نقطه ی سیاه زائیده می شود

تن ها

2007-06-11T12:35:00.000-07:00

خط نازکی از نور توی اتاقم هست. روی دیوار می رقصد. خوابیده ام به تماشا. می رود و من نیز باید بروم. ظهر برای خواب دیدن و گریستن مناسب نیست. باید تنها نبود. تنهایی آدم را ضعیف، خودشیفته و لجباز می کند

:) جیک جیک

2007-06-08T12:45:00.000-07:00

صبح زود، وقتی می خوابیدم، گنجیشک ها تازه جیک جیک می کردند و ابرهای توپولوی سیاه تکون می خوردند. متاسفم که تو عکسم صدای گنجیشک ها نمی آد ، اگه می شنیدید بیشتر خوشتون می اومد. من عاشق این موقع از روزم و عاشق تا صبح بیدار موندن، با صدای جیک جیک بی هوش شدن و خواب دیدن

شعر تلخی

2007-06-07T18:50:00.000-07:00

تو زنده ای
زنده ای
زنده ای
زنده ای
دنیا تو را مغشوش می کند
- دنیا را فراموش -
من مرگم
مرگ
مرگ
مرگ
مرگ
توی رگ هات می جهم

شعر غریق

2007-06-05T17:55:00.000-07:00

حالا
سوسک کوچک
در چاله بزرگی از آب
دست و پاش
تقلا کنان برای نجات
و می چرخد همه چیز دورش
شاعر می خندد
او به همه چیز آگاه و
سخت سخن می گوید
می گرید

شب

2007-06-05T01:35:00.000-07:00

با اختراع نور می شود تا صبح بیدار نشست و کارهای مهم کرد. خیلی مهم. خاصیت شب این است. در شب همه ی کارها رمز آلود، سخت، پرخطر، زیبا و مهم می شود

تک گویی مردی یا زنی با خودش

2007-06-05T01:20:00.000-07:00

لباست را نپوش. خدا منتظر است. ما باید گناه کنیم تا بفهمیم کی هستیم. یکی می گفت زندگی همین است. باید لختش کنی تا بفهمی چیست و بکنیش تا خوشت بیاید. حرف جالبی می زد. ما هم فقط چِشم شده بودیم

ای خاک! آفت های ما تقصیر تو بود. انقدر این وری و اینقدر آن وری!؟

لباست را بپوش. لطفن برویم

دوباره امروز

2007-06-02T18:55:00.000-07:00

تمام روز را به جز چند وقفه ی کوتاه با حالت تهوع خوابیدم. حالا صدای رعد و برق است و بوی باران که بهترم می کند. زی زی از این صداهای آسمان خوشش نمی آید. دوست ندارد بشنودشان. نمی دانم کجاست الان- شاید زیر باران قدم می زند- و نمی دانم چرا تصمیم گرفته ام چند روزی ، شاید چند هفته تنها باشم. به تلفن های دوستانم جواب نمی دهم و تنها گاهی پیام کوتاهی رد و بدل می کنیم تا نگران هم نشویم. کار من یکی از نگرانی گذشته. انگار می خواهم چشم هام را روی همه چیز ببندم و هر لحظه فقط به چیز خاصی برای مدتی نگاه کنم و لحظه ی بعد به چیز دیگر. آسیب پذیری ام بالا رفته و احتمال می دهم هر چیز کوچکی قدرت براندازی ام را حداقل برای چند روز دارد. حتی توی خواب هم نسبت به خواب هام آسیب پذیرم. هیچ چیزی شادم نمی کند این روز ها. فقط از انجام وظایفم احساس بهتری پیدا می کنم. دوست دارم از این شهر بروم. آدم ها آدم را خسته و وابسته می کنند، وابسته هم که شدی با دلتنگی ات کاری ندارند

خسته و ضعیف ام. هوس قدم زدن و خیس شدن دارم. هوس رفتن به یک قبرستان، ولی قدرت راه رفتن ندارم. هنوز ناهار نخورده ام.دلم می خواهد فقط بنویسم. این روز ها فکر می کنم به اینکه برای چی زنده ام

آتش

2007-06-01T14:25:00.000-07:00

:«نامه ی هزارم به «سین

آتشش می سوخت و می رقصید و بالا می رفت. ما نشسته بودیم گِردَش. تو نشسته بودی دور به نصیحت که نکن ، نرو ، بمان و حماقتت شکل دیگری نمی گرفت جز شرکت در یک زندگی ساده در همین جا. به چی راضی بود احساست؟ شریکت، تکرار کردن زندگی به روال گذشتگان یا مغزی که برای فهم اش کوچک کرده بودی؟ کوچک بودی، خیلی، خیلی و خیلی
آتش ما می سوخت و می سوزاند و بالا می رفت - نمی دیدی و من برات بدون اینکه بدانی از ماجرا می نوشتم - من بودم گِردَش، گاهی تنها ، گاهی با هر پروانه ای. گاهی هم درونش و همه چیز هنوز، همیشه، برام کم بود

پ.ن: برای ارضای کنجکاوی بعضی خواننده ها و جلوگیری از سوء تفاهم؛ «سین» انسانی مونث است و یکی از دوستان غیر مجازی ام

امروز

2007-05-30T12:02:00.000-07:00

برای قدم زدن احساس خوبی دارم. برای چای نوشیدن و صحبت کردن. برای تماشای همه ی زندگی ام که شاید زود سیاه شد

زیستن در سیاهی توانایی خیال کردن را زیاد می کند. خیال کردم و خالق شدم. خالق هر لحظه ی چیزی که نبود

شعر خاموشی

2007-05-27T19:30:00.000-07:00

هیچ چیز را نمی بینم
حتی چیز هایی که تغییر می کنند
اعداد برایم قابل خواندن نیست
دو سه پنج ... یعنی چی؟
پام چیزی را حس نمی کند و
روی گاز است
فشار می دهد
چشمم نمی بیند
هشتاد، صد ، صد و بیست

شعر خوابیدن

2007-05-27T00:30:00.000-07:00

چقدر خارق العاده بود آخرش
چیزی گفتنی نشد
آن هم برای تو
با آن آی کیو ی نجیب
آن تعداد خودکشی
آن تیغ دراگ در حباب های تنت
بیشتر بچرخ و

چرخ
مرگ را بگیر

نوازش

2007-05-24T12:45:00.000-07:00

کوچه ما مردکی دارد با آکاردئون. وقتی می نوازد کوچه بوی مرگ و حسرت می گیرد. من از این بالا، آویزان از پنجره با چشم های خیس نگاهش می کنم. او هم. و منظورش این است که برایم قدری پول بیار

خوب

2007-05-24T11:20:00.000-07:00

سرم را گذاشته ام روی میز و "نید" آرکهایو را گوش می دهم. در خلسه ی آرام بخشی فرو می بردم و دلم نمی خواهد به هیچ چیز غیر از این لحظه فکر کنم. آخ که چقدر" آرکهایو" و شب خوب است. چقدر "لاو سانگ" اش فرو برنده است. چقدر خوب است به غیر از این، فکر نکردن. چقدر گذاشتن سر روی بازو و میز خوب است. چقدر تار شدن چشم ها در شب خوب است

شعر خوشایند

2007-05-17T21:10:00.000-07:00

خداوند سیگار می کشید
با لب های کوچولوی سرخ اش
پف می کرد به من
به دست هام
صورتم
او هرگز لز نبود

من مرد خوبی بودم

"درباره ی "غرور" بخوانید از "محمدرضا نجفی

2007-05-15T23:50:00.000-07:00

غرور غرور است

غرور يک کلمه ی فاحشه نيست . غرور يک منش است . جهان بينی دارد . فلسفه دارد حتی اگر صاحب غرور از فلسفه اش بی خبر باشد . غرور صفت نيست که بخواهد منفی يا مثبت باشد . صاحب غرور اشتباه نمی کند و اگر کرد معذرت نمی خواهد و اگر خواست همچنان صاحب غرور باقی می ماند. صاحب غرور هيچ وقت به خاطر کرده هايش خودش را سرزنش نمی کند. او نيازمند ديگران نيست ديگران نيازمند اويند . تنهايی اش خود خواسته است نه آنکه تنهايش بگذارند . صاحب غرور شکست نمی خورد و اگر خورد بلند می شود و اگر نشد همچنان مغرور می ماند . او احمق نيست . ياوه نمی گويد . لاف نمی زند . سر و صدا نمی کند. او مغرور است . هر وقت که بخواهد می خورد و هر وقت که تمايل داشت می خوابد و اگر نخواست می تواند ماه ها کتاب نخواند و ورزش نکند و فحش بدهد و سيگار بکشد . او با کلمه ی غرور مانيفست نمی دهد و پشت غرور پنهان نمی شود او با غرور نفس می کشد و نگاه می کند و تصميم می گيرد و

غرور يک کلمه ی فاحشه نيست . غرور غرور است

(+)

...دلم

2007-05-14T00:10:00.000-07:00

دلم می خواهد چیزی بنویسم که فقط بخوانید و هر هر بخندید. حیف که آدم شوخی نیستم. حیف که همه چیز را زیادی جدی گرفتم. حتی خرمگس وز وزوی اتاقم را. حتی این لاک پشت خونسرد تر از خودم را. تازگی ها چند شباهت دیگر بین او و خودم پیدا کرده ام: از اینکه لمسش کنند می ترسد. تنهایی اش مهم ترین چیز است براش. کار خودش را می کند، همان کاری که فکر می کند مطابق میلش است و دوست دارد، به هر قیمتی. به بعضی مکان های خاص وابسته است. از دیدن ابراز احساسات دیگران تعجب می کند

*

از دسته بندی کردن آدم ها خوشم نمی آید. بهتر است بگویم از شنیدن اینکه دوستانم می گویند:" آدم ها دو دسته اند ، سه دسته اند ،...، فلان و فلان یا بهمان خوشم نمی آید. به نظرم شبیه قصابی است کارشان. شاید خودم هم این کار را کرده ام، نمی دانم، یادم نیست . ولی شنیدنش ... اه

خسته ام، بی نهایت خسته. دلم می خواهد هفته ای در خانه ، توی اتاقم، برای خودم حبس باشم

ضد جمعه

2007-05-11T13:25:00.000-07:00

جمعه ها سخت است طبق برنامه ی روز های قبل عمل کردن. باید بشینی و خواه ناخواه به همه ی گند هایی که پشت سر زدی نگاه کنی. بوشان کنی خوب. زوری ِزوری هم هست و راه ندارد. نزدیکی های غروب هم که شد بخش غم انگیز نوستالژی با قدم های بی صدا می آید. با جیب های پر از چی چی؟

... اوه اوه

پ.ن1: امروز عمل طبق ضد ِ برنامه ی جمعه
پ.ن2: این تصویر یکی از نقاشی های دوران کودکی من است. یقینن آن را در روز جمعه ای کشیده بوده ام

شعر حجم

2007-05-07T15:35:00.000-07:00

نشسته بود
زندگی داشت می رفت
خستگی می آمد
بار های کنار ساق پاش؛
پاکت ها
باد ؛ مو هاش
و گذر زمان
ثابت بود

شعر خواهش

2007-05-04T12:05:00.000-07:00

دست فروش
آتش می فروخت
من کنار شانه هاش؛ پا به پاش
سرداب

شعر قدرت یا اضطراب

2007-04-28T18:15:00.000-07:00

دست های خونی اش را شست

حالا آتشش کجا بود؟

سیگارش؟

بچه اش؟

طلا ها؟

برای دست های جوهری

2007-04-23T13:17:00.000-07:00

می خواهم خدا را
توی بغلت پرپر کنم

می خواهم کاری کنم
که خدا مرا ببرد توی لباس های تو
و تو
توی لباس های پاره پاره ی من
دنبال خودت بگردی

آن همه جوهر چرا یادم رفت
دست های جوهری ام را

به زندگی ات بکشم؟

(آنهمه جوهر،عباس معروفی)

بابک دعوتم کرده به نوشتن از <عباس معروفی> عزیز. مصاحبه ی پنج شنبه روزنامه اعتماد را با ایشان حتمن خوانده اید. اگر نخوانده اید اینجا ست. نمی دانم از چه بگویم. حرف ها زیاد است. اما شاید بشود با یقین گفت معروفی عزیز دست های جوهری اش را به زندگی خیلی های ما کشید و تا آینده های دور و نسل های بعد هم از جوهرش لذت خواهند برد و از رویاگونگی داستان هاش و بوی شبیه برگ نارنجش شب هایی مست خواهند ماند

من هم مثل بابک از دوستانم آیدین، زینب، سمانه، کتابیسم و دازاین، دعوت می کنم که چند خطی از ناگفته هاشان را درباره ی عباس معروفی بنویسند

دستم را فشار داد و رها نکرد، و من لرزش قلبش را در دستش می شنفتم. گذر زمان را گم کرده بودم و نمی دانستم چه کنم. به طرف پنجره رفتم، پشت میز همیشگی ام نشستم و وقتی برقرار می شدم، احساس کردم همچنان ایستاده است. با سر تشکر کردم، نشست. نیم خیز شد و باز نشست. استکان قهوه اش را به نشانه ی تعارف به طرفم بالا گرفت و یک جرعه سر کشید. شاید هم یعنی به سلامتی شما
(پیکر فرهاد،عباس معروفی)

شعر ناتوانی

2007-04-22T23:10:00.000-07:00

داد زد
(دااااااد (-چی؟
این همه ی آن چیزی بود که می خواست
که نتوانسته بود
به جاش
سوت
کوچک
سَرسَری
قرمز

و ظرف شسته بود

...

دو سالگی

2007-04-21T17:10:00.000-07:00

کمی بعد از نیمه شب ِامشب، ماه کولی دو ساله می شود. سن کمی است ولی همین هم برای خودش زیاد است و برای نویسنده ی بی صبر و طاقتش، که همیشه در زندگیش از این شاخه به آن شاخه پریده، رکرد خوبی است

ممنونم از همه ی دوستانم، که در این دو سال همراهم بودند. بعضی ها را زود از دست دادم، برای زبان تند و رکم ، یا میلم به در خود بودن و مطابق دنیای ذهنی ام زیستن، که خُب شاید چاره ای نبود. بعضی ها؛ بیشترشان، با بی طاقتی هایم صبوری کردند و همراهم آمدند. با حرف های آدمی در خالی اتاق اش، به حرف هاش با خودش، حرف زدند و گوش سپردند. و چقدر خوشحالم از هنوز بودن شان
از دوستان قدیمی عزیزم بابک با جمله های نیچه ای اش، سمانه و کمک ها و بخشندگی هاش، زینب با حرف های تنهایی و مراقب بودنش، و دوستان جدید عزیزم ؛ نگین، لات اینترنتی، میثم، پشه خوشبختی و خیلی های دیگر که اسم نمی برم برای حضور و همراهی شان متشکرم
در این دو سال، زود و ساده زمان گذشت. من، ماه کولی، ... سخت بزرگ شدم؛ خنده هام، تنهایی هام، نوشته هام، دوستی مان

----

و من در پس چیزهای ساده پنهان شده ام تا بگردید
و پیدایم کنید
اگر مرا پیدا نکردید، چیزها را خواهید یافت
دست های شما آنچه را که من لمس کرده ام
احساس خواهد کرد
و مسیر دستان مان از هم عبور خواهد کرد
...
هر واژه روزنه ای است
برای یک دیدار(که اغلب به روزی دیگر
(می افتد

یانیس ریتسوس

!ببین

2007-04-20T14:00:00.000-07:00

از چیز های نصفه نیمه و بلا تکلیف خیلی بدم می آد. یکیش این کلمه ی "عزیز". آدم یا از ته دل ، یا با ژست روشنفکری به کسی می گه"عزیزم" یا هیچی نمی گه. اسمش رو می گه یا می گه "ببین"! تو دنیای من اسم خیلی ها ببینه. چون اسم سفید، نرم و خوبیه، که شاید توسط آدم های کم حافظه ، خجالتی یا بی حوصله ایجاد شده. من دوست دارم بهم نگن "عزیز" و دوست دارم گاهی به دوستام بگم "ببین". حالا ببین شما هم به من بگید ببین. خُب؟

دوست کوچولوی من

2007-04-19T11:40:00.000-07:00

دوست کوچولوی منو ببینید. ببینید چقدر شبیه همیم... خیلی خوبه، مگه نه؟ از دیشب اومده پیشم. هنوز هیچی غذا نخورده ولی حسابی خوابیده. عاشق جاهای تاریکه ولی خیلی کنجکاو و شیطون و آرومه. وقتی می ذارمش روی تخت اگه جای تاریک پیدا نکنه که بره توش قایم شه و فکر کنه ، می دوه و اگه مواظب نباشم خودشو از تخت می ندازه پایین

:D از دیشب خیلی خوشحالم. این شکلی ام
هنوز اسم نداره. اسمش به نظر شما چی باشه؟

بقیه ی عکس ها رو توی حلزونی ببینید

میرا

2007-04-12T02:45:00.000-07:00

نشانه ی تازه یی از بیماریم را کشف کرده ام: چیزی را که ستایش می کنم دوست دارم. و حال آن که فرد ِ سالم چیزی را که تحقیر می کند دوست دارد. یا بهتر بگویم: فرد ِ سالم تحقیر نمی کند، بلکه می تواند متوجه عیبی بشود و همین عیب، عشقش را باعث می شود. برای فرد ِ سالم دوست داشتن ِ خوبی های دیگری دلیل عشق نیست بلکه دوست داشتن ِ عیب های دیگری بزرگ ترین دلیل عشق است
فرد سالم هرگز چیزی را ستایش نمی کند بلکه می خندد. او شعور طنز دارد. همه چیز برایش خنده آور است

میرا / کریستوفر فرانک / ترجمه لیلی گلستان*

یادش بخیر؛ مرد تاریکخانه

2007-04-09T13:40:00.000-07:00

زکی! مردن هم جدی نیست، شاید از هر کار و هر چیز دیگری کمتر جدی باشد

صداق هدایت

سیاه بود روز هایی که کتاب هاش را می خواندم. روز های نوجوانی که آسمان تازه بی ستاره شده بود و بی ماه. نبوغش به شگفتی ام می انداخت و بیشتر خواندنش درد و لذت بیشتر بود. هر روز منزوی تر از قبل می شدم و فریاد خانواده را به آسمان می بردم؛ آسمان خالی ما ، که تنها توش صدای جیغ بوف تنهایی ها بود. زمینش هم پُر؛ تلخ؛ ویران
پدر می گفت: از هر نویسنده یک کتاب بخوان. نباید که هر چی نوشته بخوانی! این طوری فکر می کنی فقط همین بوده

گوش من هر چه دلش می خواست می شنید: صدای جیغ بوف در تاریکخانه؛ شبانه، مردی سر راه خونسار که خودش را در پالتوی بارانی سرمه ای پیچیده و کلاه لبه بلندش را تا روی پیشانی پائین کشیده ... چه خدایی بود در دنیای بی خدام

پ.ن: امشب پنجاه ‌و شش سال از ‌خودکشی صادق هدایت؛ پدر داستان نویسی کوتاه ایران می گذرد. یادش گرامی، فرزندان نخبه اش افزون و دشمنانش بیش

مصنوعی

2007-04-09T00:18:00.000-07:00

خسته ام

...

خواااب

آرامش

کجاییییییی؟

! دیازپام: اینجا م-

عاشقانه

2007-04-07T01:25:00.000-07:00

این لحظه هست
که آرام هستی
هستی آرام است
که هستم
هستی ات برایم؟
برایت هستی ام
ما هستیم
هنوز هم

بگو بگو

2007-04-04T18:45:00.000-07:00

همای اوج سعادت به دام ما افتد
اگر ترا گذری بر مقام ما افتد

حباب وار براندازم از نشاط کلاه
اگر ز روی تو عکسی به جام ما افتد

شبی که ماه مراد از افق شود طالع
بود که پرتو نوری به بام ما افتد

به ناامیدی ازین در مرو بزن فالی

بود که قرعه دولت به نام ما افتد

شعر بالا بخشی از یکی از غزلیات حافظ است و قسمتی از اشعار آهنگ بگو بگوی نامجوی عزیز. تصویر مقابل را هم من برای این آهنگ طراحی کردم. کارم هنوز در مراحل اولیه است ولی ذوق داشتم ببینیدش

آهنگ بگو بگو را با صدای محسن نامجو از اینجا دانلود کنید و لذت ببرید

مُفتیات خودخواهانه فداکارانه

2007-04-04T14:30:00.000-07:00

یک نگاه عاشقانه ام به تو

به صد نگاه عاشقانه به من

می ارزد

هووووو

2007-04-04T03:10:00.000-07:00

من از نهایت سردرد حرف می زنم
و از نهایت خواب های بد
و لحظه ای که بیدار می شوی
روح ها هنوز در تنت نفس می کشند
و از بینی ات پَر

----

پ.ن: خوابم نمی بَرَد و بعد... چقدر خواب بد؟

پ.ن2: می گریم

سر ِ سبزه

2007-04-02T19:00:00.000-07:00

سبزه را از خانه انداختم توی رودخانه. باید خودم را هم انداخته بودم. سر ِمن بیشتر گره داشت، بیشتر بوی گند و گوریدگی می داد، بیشتر محتاج آب و سنگ بود، تا کله ی سبزه

اتفاق یا حادثه؟

2007-04-01T16:00:00.000-07:00

در یک عکس دانی مجازی به اتفاق عکس هایمان کنار هم قرار گرفته بود.عکس من سمت راست بود و عکس او چپ. من می خندیدم و او اخم کرده بود ، شاید هم غرورش این شکلی بود؛ نارنجی و خاکستری. سر من با همان لبخند آرام در صورت، به چپ خم بود؛ سمت شانه ی او و شانه ی او واضح و محکم بود. یک دفعه سرم افتاد روی شانه اش. ترسیدم. بعد به جای عکسم یک مشت ِگره کرده گذاشتم! استوار و جنگجو؛ توی هوا

!مهمان ها برای مامان

2007-03-31T16:10:00.000-07:00

ما یک خانواده ایم . فکستنی و ریز و هر لحظه آماده ی شکسته شدن به خاطر فردیت بالای هر فردش . و چقدر سخت است دیدن اجداد بی عاطفه و نسل های بی حس گذشته مان در این روز های آخر. مادر از پیش جارو می کند و باید صدای جارو بشنویم. بعد هم مجبوریم گله و نصیحت اجدادمان را گوش کنیم از روزگار و با نگرانی برای آنها یا خودمان سر تکان دهیم

هر کدام از سه بچه ی خانواده ی ما به مناسبت مهمانی امروز عصر، پر مشغله و گرفتار شده اند. یکی به قصد اتمام پروژه اش رفته بیرون ، یکی برای درس و تست در کتابخانه ی مدرسه است و.. این یکی .. که حوصله ی ماندن و دیدن اجداد مهمان را ندارد چون حوصله ی لبخند زدن های الکی را ندارد، می رود مثل این حجم قرمز زیر سایه ی درخت بشیند و کتاب بخواند

----

کلیپ زلف بر باد از محسن نامجو ( موضوع تحقیق درس «موسیقی، فرهنگ، جامعه» ام و خدای این روز هام )را از اینجا دانلود کنید. خیلی خوب است . به زحمت وقت گذاشتن برای دانلودش می ارزد به نظرم

ماهی روی سن

2007-03-26T18:00:00.000-07:00

:« به « ع

ناتوانی از درک و بیان خودت در لحظه . از توصیف سیاهی های زندگی ات. درگیری با همین ثانیه ای که می گذرد و تن سنگین و زورگویش را می چسباند، می کوبد و می رود. از تماس ها اما پرهیز کرده بودی . حتی دست دادن ممنوع. حتی لمس سه ثانیه با سر کوچک انگشت ها. توی تاکسی که می نشستی کاغذ مچاله ای بودی. توی پیاده رو درخت شاخه شکسته ای. به چی فکر می کردی؟

خسته ای. از شنیدن صدای بی جانت در تاریکی اتاق. از لمس این که هستی هنوز و قلبت حباب ها را در رگ ها می نوازد و رگ های آبی، دو سوی گردنت بی وقفه می رقصد . چقدر رقص؟ خودت را حسابی خسته کرده ای . جنگیده ای همه ی روز با همه ی آدم ها ی خیالی و واقعی، کوچک و بزرگ. حالا کسی نیست؟ چرا در تاریکی نشسته ای؟ همه را طرد کرده ای؟ برای نوشتن؟ باید بروی صفحه ی بعد . کاغذ باید عوض شود . باید عوضش کنی اما کِی این ورق بر می گردد؟

منتظری و راه می روی در خیابان ولی عصر. کسی قرار است به تو ملحق شود؟ توی دستش کتاب است؟ از کلیشه ها بیزاری. چیزی نمی گویی. همان درخت شاخه شکسته ای و منتظر آب. تشنه ای . تشنه ی این که بهت نگاه کنند. تو را بفهمند و بودنت، جان کندنت در این هستی فهمیده شود.و منتظری که دوست بداری و نگاه کنی . چه باید بکنی؟ با گردنی شکسته، لب های کوچک گشوده و خشک. با شانه های شل شده و کیفی آویزانش

سیگاری می گیرانی . با اندکی شرم . همه ی زن ها در خیابان ها شرم می کنند موقع سیگار کشیدن؟ به تو چه. به فکر خودت باش. عابران مذکر رد نور نارنجی و دود را می گیرند . چشم هاشان سمت چشم های تو می رود در تاریکی. شاخه ات را بیشتر می شکنی. برای بیشتر شکستن وقت لازم نیست. این یک واکنش همیشگی است با گوشت و پوست و اعماق مغزت آمیخته. چند کام دیگر و جایی می اندازیش. بندازش. بنداز و منتظر نباش. پرده پایین است. تو هم مثل سیگارت و شاخه هات و پرده

تا پائیز

2007-03-24T17:45:00.000-07:00

برای صدا کردن همه صداهای جهان هزار حنجره کافی است
برای صدا کردن تو
هزار روز فاصله
هزار راه ِ فرار
برای انعکاسش یک لبخند

می دَوَم

تا پائیز
با باد می دَوَم

تکیه به دیوار از دور
از دور در خاک دست های تو

در لحظه ی مرگ

طعم گیلاس، گودال و سایه ات کجاست؟

شه شه ی صدای چوب

جارو می کشد مغزم را

من را

بالا رفتن بامزه است

برگ شدن ؛ سبز شدن؛ زهر مار

بهار؛ نو بهار

2007-03-19T08:31:00.001-07:00

بهار می شود و در من آتش و آشفتگی بر پا. این نو بهار همان بهار تقویمی شد. بدون بو. بدون نشانه ای از اسفند. همان خبر آغاز سال نو شد و صدای ترکیدن چیزها در تلوزیون. فقط بنفشه ها بود که در باغچه های دانشکده و بلوار نزدیک خانه و حیاط و خیابان می کاشتند و می فروختند

...
روز های اول نوروز شمال هستم. مسافرت بعد از یک سال و نیم باید شاد کننده باشد ولی اثرش در روح من بی اثر است هنوز. به امید درد دل کردن هام با ننه دریا می روم و عکاسی

تا آخر بهار چقدر خواهم سوخت .. چقدر گرفته خواهم بود

***

،ای اهورامزدا»
،من می دانم چرا ناتوانم
نوای من اندک و کسان من کم اند
،من به تو می زُبایم
،مرا نیک بنگر
،من از تو خواهان آن مهری هستم که
.دلدار به دلداده می بخشد
،در پرتو راستی
«.مرا از نیروی اندیشه ی نیک بیاگاهان

گاتها:سوره ی یازدهم،2/46

...

2007-03-17T02:03:00.000-07:00

حافظه همه چیز را می تواند بازگرداند به جز بوها را، گرچه هیچ چیز مثل یک بو نمی تواند گذشته را دوباره زنده کند

ولادیمیر نابوکف - ماری

نه ، آری

2007-03-15T13:50:00.000-07:00

برای گفتن ِ « نه » ، برای بالا و پائین بردن زبانت و بیرون دادن هوایی گرم و کوچک یا کشدار، شاید خیلی وقت ها لازم نباشد به انرژی گذاشتنت . به سنگین و پر کردن چیزی در وجودت ، به گره ها را عقده کردن و عقده ها را فریاد یا ناله کردن . چهره ات را کبود نکن، چشم هات را قرمز. « نه » می تواند به جای شنیده شدن دیده شود. نه در رنگ چهره ات. در عملت ، و اندیشه ات. « نه » را در درونت نگه ندار . آشکار باش و آشکارش کن
برای گفتن ِ « آری » ، یا محاوره اش یا پاسخی مثبت ، لبخند بزن . لبخند بزن تا دندان ها و لبانت گویای رشد شکوفه های سفید درونت باشد

همه و ضدش

2007-03-08T17:30:00.000-08:00

می ترسم. از کامل بودنم. از زن بودنم . از زن های دیگر. از همجنس های ضد زنم؛ از حرف ها و نگاه های تیز شان. از قول دادنم می ترسم . از قول ندادن هم . از آینده . از همین حالا هم؛ از همین ثانیه ، توی خیابان

قول

2007-03-07T18:15:00.000-08:00

بايد قول بدهم به كسي
بايد بگويم: آره قول مي دم
و با تاكيد و افزودن نگاهي جدي: قول مي دم بهت

و دست كسي را بگيرم

يا انگشتان كوچكمان را گره كنيم

!همه ی آدم ها دنبال لذت اند؛ حتی من! حتی تو

2007-03-01T15:30:00.000-08:00

:همه می خواهند لذت ببرند اما هر آدمی از چیزخاصی لذت می برد

بعضی ها از چیزهای عمومی شده و لذت های سطحی تر و دم دستی تر، چیز هایی که آسان بدست بیاید، اثرش شاید زود از بین برود اما تمایل به چشیدن لذت دیگری را ایجاد می کند. چیز هایی که معمولن از سوی جامعه و ارزش های رایج جامعه تبلیغ می شود. چیز هایی که روی زمین است؛ موجود است ، خود نزدیک می شود یا به ظاهر دور می رود

بعضی ها هم از چیز هایی که نایاب تر است، سخت تر به دست می آید و لذت عمیق و ماندگارتری دارد لذت می برند. شاید آن لذت، یا لذت رسان ، مخالف فرهنگ غالب و روند تبلیغ شده در جامعه باشد. شاید این آدم ها برای بدست آوردنش، برای لذت بردن، مجبور شوند زیر زمین سیر کنند

. . بعضی های دیگر هم از چیز های خاص دیگر

اما همه می خواهند لذت ببرند و لذت رساننده را تا آخرین لحظه از دست ندهند. چه یک کتاب باشد یا موسیقی خوب . چه فاحشه ای گران و پر عشوه باشد یا رقصیدن توی اتوبوس

کی ام!؟

2007-02-24T16:20:00.000-08:00

معترض نوشته است: همان هستید که شب با خیال‌اش به خواب می‌روید

به نظرم این فقط یک جمله ی تعارف گونه بود . یا یک هدیه ی اخلاقی از توی جیب خودمان! ما (ماه کولی) شب با خیال خودکشی به خواب می رویم و صبح با فریاد های پسر معتاد همسایه از خواب برمی خیزیم . امروز می گفت می خواهد خودش را معرفی کند . من تن و روحم لرزید. شب هم فقط خواهم لرزید

عشق" را از "دکتر فکوهی" بخوانید"

2007-02-23T19:56:00.000-08:00

:عشق را از دکتر فکوهی بخوانید

اگر فرض را بر آن بگيريم كه عشق چيزي جز گروهي از فعل و انفعالات دروني ( ترشحات غدد، تغييرات دستگاه هاي اندامي، و يا درنهايت گروهي از كنش ها و واكنش هاي الكترو شيميايي در قالب هاي شناختي مغزي نظير حافظه و عواطف و غيره ) نيست، آيا مي توانيم آن را در همة ابعاد و گونه‌هايش توضيح دهيم؟

...

انفجار

2007-02-23T18:10:00.000-08:00

قناعت و صبر؛

گدا حسی و کور زمانی

دو ویژگی که خدا آفرید

بین مردمش

تا بمب من باشد

مرا بکشد

خيلي وقت ها

2007-02-21T18:50:00.000-08:00

خيلي وقت ها از خودم مي پرسم : هي ! چرا ناراحتي؟
خيلي وقت ها جوابي پيدا نمي كنم
وسط گريه ها مي خندم
سوت مي زنم

..دوست مي دارم

2007-02-13T16:40:00.000-08:00

دوست مي دارم آن را كه خداي خويش را گوشمال مي دهد زيرا عاشقِ خدايِ خويشتن است. پس بايد با غضب ِ خدايش فنا شود

دوست مي دارم آن را كه روان اش در زخم پذيري نيز ژرف است و پيشامدي كوچك او را نابود تواند كرد. پس شادمانه پا بر پُل مي گذارد

دوست مي دارم آن را كه روان اش چنان سرشار است كه خويش را از ياد مي بَرَد و همه چيز در درونِ اوست

چنين گفت زرتشت - نيچه*

The Rain

2007-02-11T19:40:00.000-08:00

امروز چقدر حالم بد بود و چقدر وقتی باران بارید و این عکس ها را گرفتم خوب شدم. دلم می خواست می شد بوی باران را هم توی عکس ها ثبت کرد؛ بویی که بوی هیچ کس نیست. تا حالا دیده اید یکی از دوستانتان عطر باران بزند یا اصلن همچین عطری وجود داشته باشد؟ اگر بود البته خلق فوق العاده ای بود. مطابق گفته ی کتاب های آسمانی سرشت ما از گِل است.مفهوم دقیقش را نمی دانم، اما چقدر جالب می شد موقع حمام کردن یا زیر باران، اگر گِلی بودیم. یا اگر حداقل وقت گریه کردن ، بوی خاک باران خورده می گرفتیم

جمعه=صفر

2007-02-09T18:15:00.000-08:00

وقتی که زندگی یک دفعه، خیلی تصادفی، جلوی روت، چسبیده به چشم هات استریپتیس می کنه واقعن به نظرت جالبه؟ به کجاش خیره شدی؟! با چشم هات چی رو مرور می کنی؟ این حقایق دست خورده ی بد بو هنوز جذابیت داره؟

شُبح

2007-02-07T18:50:00.000-08:00

اگر این روز ها خودتان رابه دلایلی در خانه حبس کرده اید در اشتباه محض هستید . بیرون بروید و به ماه نگاه کنید . ماه کولی امیدوار است با دیدن ماه ِاین شب ها یا عاشق شوید یا بر جنون گذشته تان بیش از پیش افزوده گردد. توی آسمان این شب ها مرگ (راحتی) با بوی دل انگیزش راه می رود

نزدیکی

2007-02-07T18:40:00.000-08:00

با این دو تا موجود احساس نزدیکی می کنم. چون هر دو تا به نوعی آواره اند ، خودشان ، خودشان را آواره کرده اند . هر دو تا به خاطر کنجکاوی و تمایل به کشف محیط یا خود، توی چاه رفته اند یا می روند. صدا و حرف هر دو شنیده نمی شود یا به زودی قطع می شود

Faded Flower Vase

2007-02-07T18:15:00.000-08:00

The Children Of Solitiude

2007-02-02T19:00:00.000-08:00

این روز ها تنها کاری که آرام می کند آشفتگی هایم را کتاب خواندن است و پشت هم بچه زاییدن! این دو تا ماهی، از بچه های تنهایی اند. مادر تنها شان که مادر آشفته و ساکتی است کاری براشان نمی کند جز اینکه نگاهشان کند. نگاه می کند و با دیدن شان سیر ِسیرمی شود. از دنیا سیر شده .. سیر تر می شود

درندگی

2007-02-02T18:30:00.000-08:00

درندگی توی ذات همه ی ما هست. "ما یا گرگیم یا خدا " . این جمله را به یکی گفتم . اضافه کرد: " .. یا ابله

People

2007-01-26T19:35:00.000-08:00

کسی با کسی نیست و نمی ماند. همه ی آدم ها تنها هستند. می فهمند یا نمی فهمند. می جنگند یا نمی جنگند. عصیان تنها درمان روح تنهای طغیان کرده است که می تواند توی تاریکی چاه خزیدن باشد یا بین مردم بودن و به آنها گره خوردن، عاشق شدن یا رمان نوشتن یا هر چه. روح طاغی آرام ندارد. رسیدن به آرامش مثل جاویدان ماندن یک عشق، افسانه است

Conflict

2007-01-26T18:45:00.000-08:00

Humiliation-تحقير

2007-01-24T17:31:00.000-08:00

پ.ن:حلزوني باز نمي شه. من مجبورم اين كارهام روهم اينجا بذارم. سمانه... كمك

براي نگفتن

2007-01-14T13:07:00.000-08:00

براي نگفتن همه ي حرف هاي وقت بي حرفي
ادايي اختراع كرده ام
كه نجات دهنده ي انسان است
مخصوصن زنان
كافي ست قول بدهي وقت ديدنش نخندي
و بعد
. . .

...

2007-01-06T13:30:00.000-08:00

و هنوز

2006-12-25T21:20:00.000-08:00

و هنوز هم چاه جای امنی است
و هنوز هم نبض چاه با نوازش زوزه ی ماده گرگ می زند
چاهی که پاس می دارد مرا
ماه ای که چاه را
و رقص دانه ها ادامه دارد
تا
شروع وحشی بوسه ها

بازی یلدا به دعوت نگین

2006-12-23T13:20:00.000-08:00

پنج موردی که در زیر در مورد من می خوانید "بازی یلدا"یی است که از اینجا شروع شده و نگین عزیز مرا به نوشتن آن دعوت کرده
و پنج چیز ِ خوب یا بد احتمالن تا حالا برای شما پنهان بوده ی ماه کولی
(1
گرچه شاید به نظر نرسد فکر می کنم دو کار برای زنده ماندن واقعی ، واقعن لازم است ؛ خوب بوسیدن و خوب پول درآوردن . دلیل گلایه و نارضایتی اغلب اوقات من همین است : اینکه تلاش هایم برای پولدار شدن یا کار پیدا کردن بی نتیجه مانده یا به دلیل مشغولیت فکری ، درسی یا کاری، احساساتم دچار مرگ تدریجی شده و فرد مورد علاقه ام را برای مدتی نبوسیده ام. جستجوی وحشیانه و بی حد ( بدون فکر کردن به انتها و مرز) این دو چیز به نظرم خوشبختی و رضایت از زنده گی می آورد

(2
در دوران نوجوانی اولین تجربه ی عشقی ام (عشق به خرگوشی سفید با چشم های خاکستری ) با شکست مواجه شد . عشقی دردناک و ناکام . فرد سومی ما را از هم جدا کرد ؛ بله ! مادرم . شاید به همین خاطر است که هر جمله ی عاشقانه و موقعیت رمانتیکی برایم گنگ یا خطرناک تلقی می شود؛ چیزی که به زودی محو می شود یا از دست می رود

(3
در دو ماه گذشته ، چهار بار حوالی خیابان ظفر ، میدان ونک ، میرداماد و میدان مادر مسافرکشی کرده ام و با آدم های جالب و واکنش های جالب تری روبه رو شده ام . آدم هایی که برایم از مشکلاتشان گفته اند و درد دل کرده اند . بیشتر این آدم ها هم معتقد بوده اند من موزیک های غم انگیز و افسرده کننده ای گوش می دهم

(4
از بچگی تا حالا برای دوستان و غریبه ها " محرم " بوده ام . و واقعن نمی دانم چرا تا به هر کسی برخوردم با من از زوایای پنهان زندگی اش گفت و کار های مخفی اش ، از شخصیت دوم ، سوم یا چهارمش یا راز ها و جرایمش . اکثر اطرافیانم با من به شکل ماورائی وعجیبی بی نهایت صادق بوده اند و این برای من که از چیز های پنهان یا خصوصی ام چیزی نمی گویم خیلی بامزه و گاهی آزار دهنده است

(5
و مورد آخر ؛ خیلی سخت گیر ، موشکاف ، جدی ، حساس و دیوانه ام ! ممکن است علاقه ام را به کسی با خود به گور ببرم یا سال ها مسکوت بگذارمش یا ممکن است سال ها دنبال چیزی باشم و یک شبه پشیمان شوم
شاید آدم قوی ، ضد ضربه و محکمی باشم ولی اگر این طور مرا دیده اید در اشتباهید . تنهایی من پُر است از شکنندگی های من که در بین شما اثری ازشان نیست ، جز لبخند های من

این پنج مورد من . حالا اگر وارد بازی شوند دوست دارم چیز های احتمالن پنهان بابک ، زینب ، آیدین ، سمانه و الیس را بخوانم